Hier dan eidelijk ons 2e verhaaltje op onze site.

Na een paar dagen Sydney, waren we we het eigelijk al wel zat, veel tedruk, veeeel te groot en veel te veel verkeer, als je een klein platelandsdorpje gewend bent. Daarom wouden we zo snel mogelijk weg uit Sydney.

Zoals de meesten al gezien hebben, (denk ik)hebbenwe een auto gekocht, van 4 jongens uit NL. Hebben ons met ons met veel dingen geholpen, zoals het overschrijven van de auto en meer van dat soort dingen, waarwe ze heel dankbaar voor zijn! Nadat we de auto hadden gekocht wouden we gelijk weg, wat niet mogelijk was, omdat het overschrijven van de auto wel enige dagenin beslag zou nemen. Tot onze ergernis:-(. 1 ding hebben we al wel geleerd, heeel veel geduld hebben!

Daarom hebben we nog enkele dagen overnacht in Bondi beach (kwartiertje rijden vanaf Sydney city), waar we ons wel vermaaktenaan strand, en op de weg om onze rijkunst in Australie een beetje onder de knie te krijgen. Waar je zeker de eerste paar dagen al je zintuigen bij nodig bent! Zeker in Sydney city! Waar er binnen een half uur wel 10 x naar je getoeterd word, in het eerst begin teminste.

Maar nadat alle papieren eindelijkvoor elkaar waren, konden we dus eindelijk op pad! We hadden nog geen werk gevonden, daarom zijn we gewoon naar een plaats gereden(Robin Vale)waar veel fruitboeren wonen, in de hoop dat er nog werk was voor 2 hardwerkende plattelandsjongens! Wat jammergenoeg niethet geval was. Daar hebben we overnacht op een leuke camping aan het water, tot ons vermaak! Maar dan sta je toch echt op eigen benen,( in Sydney hadden we nog een toezient oog van de Work en Travel company) en begint je maag, rond een uurtje of 6 toch echt te knorren. ( in Sydney was het meestal McDonalds, voer lekker makelijk en goedkoop!) Dus haalden we ons kooktoesteletje uit de auto en kon het feest beginnen. Onze maaltijd bestaad nu nog grootendeels uit eieren, vlees en tarwebrood, maar het is de bedoeling dat we onze kookkunsten gaan uitbreiden! Verdere informatie volgt misschien in het volgende stukje.

Jawe moet eerlijk toegeven, datwe de bietjes al wel een beetje missen! Met zo'n lekker knapperig stukje spek vanTopslagerij Buitenhuis!

De volgede dag rond een uurtje of 9 wakker en gelijk zoeken naar een job. Die vonden we niet inde plaats Robinvale, maar 6 uurtje rijden verderop, in de plaats Shepparton.Tomaten plukken! Ja niet van die grootte! Nee die hele kleintjes! Je kent ze vast wel, Cherry tomaatjes:-(, wat een ramp, kei hard werken voor nog geen 4 dollar per uur, waar je in Australie nog geen doosje eieren voor kan kopen! Na een paar uur hadden wij het dus ook al bekeken, en zijn terug gaan naar de camping. (De camping is trouwens een soort van uitzendbureau, die werk voor je regeld en waar je dus ook kan slapen). Terug op de camping zijn we gelijk naar de campingbazin(heelleuk en behulpzaam vrouwtje!)gegaan om te vertellen dat tomaten plukken niet voor ons is weggelegt. Met als antwoord dat ze net een telefoontje had gekregen van een peren/appelboer, die op zoek was naar een paar hardwerkende jongens. Datnamen we dus met bijde handen aan, en zodoende stonden we maandag 27 februari op een ladertje in de boomgaard. Wat ons erg goedis bevallen. Als we willen kunnen we daar langer werken dan 2 maanden wat ons als muziek in de oren kninkt.

Vandaag 28 februarikonden we niet werkenomdat het regende, hebben de lampenvan de auto laten maken omdat die niet goed deden.Door Michael, ook een Nederlander!

We kondenzijn laptop even lenen, vandaar dit 2e verhaaltje. :-)

Groeten Richard en Arend-Jan.

Ps; Naar alle waarschijnlijkheid, hebben we aankomende week internet op de iPad, dan kunnen we Skypen, en wat meer verhaaltjes gaan typen!